Breng dank aan de Eeuwige

13 oktober 2019 gaan we weer tijdens de Praise&Prayer met elkaar op weg naar een ontmoeting met God en luisteren naar wat Hij tot ons te zeggen heeft. En God simpelweg bedanken voor wie Hij is. We doen het elke keer weer uitdrukkelijk tijdens de Praise&Prayer. God Bedanken!

We zijn niet zo goed in onze dank uitspreken naar elkaar. Dat zit misschien ook wel in onze aard. We zijn tenslotte ook heel lang, en misschien nog steeds wel, een calvinistisch volkje genoemd. Zegt dat wat over hoe wij omgaan met onze dank naar God toe? Zijn we daar soms ook iets te calvinistisch in? “Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg?”

Dank brengen aan God is de laatste jaren een steeds belangrijker onderdeel van mijn leven geworden. Misschien dat mijn ziekenhuisopname en het overlijden van mijn (schoon)ouders in 2015 en 2016 daar mede verantwoordelijk voor zijn; hoe dan ook, ik merk dat ik steeds meer op zoek ga naar een echte ontmoeting met de Vader en dat ik me blindelings durf te laten leiden door de Heilige Geest. Door wie of wat kan ik me beter laten leiden? Want God is goed en heeft ons lief! Ik merk dat ik daardoor Gods liefde uit ga dragen. Niet activistisch of moralistisch, maar met liefde en compassie. Gewoon omdat ik van mensen wil houden zoals Jezus Christus mij liefheeft.

Toen ik tot de ontdekking kwam dat God ons oneindig lief heeft en dat wij door zijn Zoon Jezus Christus redding van de dood heeft gebracht en daarnaast een beetje inzicht kreeg op de impact die dat heeft op mijn leven had, is er iets definitief in mijn leven veranderd. Het was vanaf dat moment voor mijn onbestaanbaar dat je daar niet enorm vol van bent. Dan wil je toch niets liever dan dit levensreddende gebeuren met anderen delen; gunnen dat ieder mens met volle teugen mag leven zoals God het bedoeld heeft. Dat is niet voor later in de Hemel, dat is juist ook voor nu, voor vandaag! “Ik wil juichen voor u mijn Heer, met blijdschap in mijn hart.” Er is nooit genoeg tijd op de hele wereld om mijn dankbaarheid naar God duidelijk te maken. Maar ik moet bekennen dat het me vaak niet eens lukt om een uurtje per dag daarvoor vrij te maken! Alleen al de gewone dagdagelijkse dingen zorgen er voor dat ik nog maar weinig tijd beschikbaar heb om die dank ook echt te delen met God. Juist daarom ben ik ook zo dankbaar voor de Praise&Prayer. Die (voorbereidings)tijd staat in ieder geval in het teken van dankbaarheid.

Toen wij ruim 2 jaar geleden op de route van het opzetten van een “Worshipchurch” werden gezet, werd het verlangen om Eindhovenbreed God te danken en te aanbidden op een bijzondere manier heel concreet. We zijn er toen met z’n vieren mee aan de slag gegaan en hebben daarbij Gods wijsheid en leiding gevraagd en ervaren in dit proces. Uiteindelijk hebben we niet voor de naam Worshipchurch gekozen, omdat het nogal wat verwarring zorgt. Wij willen juist geen kerk zijn zoals we die kennen. We willen een plaats zijn van dankbaarheid en ontmoeting. Het is uiteindelijk “Praise&Prayer040” geworden. In de hoop en de verwachting dat dit veel mensen zou aanspreken om ook een keer zonder tijdsdruk en liturgische vormen samen op weg te gaan. Op weg om God te ontmoeten en Hem dank te brengen. Onze God, die ons gered heeft en die we zo graag willen grootmaken. Uit de diverse gesprekken die we vooraf hebben gevoerd met geïnteresseerden, dachten we toch wel 50 mensen te mogen begroeten, die dit verlangen samen met ons wilden delen. Door te zingen, te luisteren, stil te zijn, te bidden en elkaar te bemoedigen. Dat bleek toch niet zo te zijn. De opkomst bleef het hele jaar ver achter bij de verwachtingen. Momenteel bezoeken gemiddeld 0,00006 procent van de Eindhovense bevolking de Praise&Prayer040. (Inwonersaantal Eindhoven= 231.000; een leuke rekensom.) Logisch, statistisch en menselijkerwijs gezien alle reden om er mee te stoppen. Je gaat dan juist ook vragen stellen: Waren wij wel door God geleid? Was het geen eigen wijsheid ipv Gods wijsheid? Doen we dit omdat wij het zo gaaf vinden, of is dit echt iets wat God van ons vraagt……?

We zitten nog in het proces van vragen beantwoorden en hebben er nog geen definitief antwoord op, maar we geven nu niet op. Na elke Praise&Prayer mogen we mensen spreken die dankbaar zijn dat ze onderdeel waren van de ontmoeting, die in hun hart geraakt zijn door de liederen. Of die nieuwe inzichten hebben gekregen nav de stukjes die we uit de Bijbel hebben gelezen. Of die in de rust en stilte weer even ruimte hadden gevonden om God te ontmoeten. Elke Praise&Prayer is er wel een ontmoeting met God. En dat is waarom we dit zijn gaan doen. Dus stoppen of opgeven is daarom niet aan de orde. Het gaan ons zo niet om ons, om ons ego, onze effort, onze muzikaliteit of om onze kennis, wijsheid, performance of wat dan ook. Het gaat ons alleen maar om Jezus Christus. Om dank te brengen aan God die onze dank en eer meer dan waard is. En daar gaan we NIET mee stoppen, we gaan met nog meer volharding door.

Hoe het er in de toekomst uit gaan zien? We weten het niet, maar we stellen ons vertrouwen volledig op Hem. En wie ons verlangen deelt, wordt van harte uitgenodigd om dat samen met ons te doen. Iedereen is welkom; kom juist zoals je bent. Samen zingen, samen bidden, God en elkaar ontmoeten. Hoe mooi is dat om dat één keer per maand met elkaar te delen, los van welke kerkelijke achtergrond dan ook. Wat een geweldige God hebben wij! Die kunnen wij nooit genoeg of te vaak bedanken. En tenslotte nog maar een keertje voor de volledigheid:

Je bent van harte uitgenodigd. Kom en breng Dank aan de Eeuwige!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *